Słubice: 16 października 2019   |   Imieniny: Lucyny, Małgorzaty, Wiktora
reklama

Kamienice tuż przy moście na przedwojennych fotografiach

Elementem krajobrazu na słubickim deptaku stały się już nie tylko słynne balkony podparte drewnianymi belkami, ale i coraz większe szyldy reklamowe o wątpliwej wartości estetycznej. Archiwalne fotografie i najnowsze rozwiązania prawne wskazują, że można walczyć o klientów bez uszczerbku dla estetyki w przestrzeni miejskiej.

Prędzej czy później Rada Miejska w Słubicach będzie zmuszona zmierzyć się z problemem oszpecania przestrzeni miejskiej przez niektóre reklamy, szczególnie te w okolicy mostu – na pobliskich, historycznych kamienicach.

Czy śladem innych samorządów Słubice przyjmą w najbliższej przyszłości uchwały regulujące dopuszczalne formy reklam w historycznej przestrzeni miejskiej? Według najnowszych doniesień medialnych jest to jak najbardziej możliwe i pożądane:
http://forsal.pl/artykuly/700337,reklama_w_miescie_samorzady_walcza_z_oszpecaniem_przestrzeni_publicznej.html

Jak na razie zapraszam na kolejną dawkę lokalnej historii...

Friedrichstraße - ul. Jedności Roboticzej

Zdjęcie nr 1. Pocztówka Richarda Schenkera z około 1908 r. Widok ogólny na kamienice przy Friedrichstraße 1-7 oraz Crossener Straße 1. W zabudowie lewej pierzei widać jeszcze wyrwę, gdyż budynek nr 6 powstał nieco później. Zabudowania słynnej fabryki jedwabiu wznosiły się w okolicach dzisiejszego Ronda Solidarności oraz biblioteki Collegium Polonicum. Poniższe zdjęcie wykonano już w okresie, gdy na parterze funkcjonowały: sklep z cygarami i restauracja, zaś na piętrach – lokale mieszkalne. W tle w miejscu dzisiejszej biblioteki miejskiej – hala maszyn rolniczych Franza Richtera.

1

Zdjęcie nr 2. Inne ujęcie tej samej ulicy, tym razem już z kamienicą nr 6 i latarnią przed kamienicą narożną nr 1. Stempel pocztowy pochodzi z marca 1920 r.

2

Zdjęcie nr 3. Zbliżenie na ornamentykę kamienicy nr 1, która ucierpiała nieco poprzez powojenne ingerencje w materię elewacji. Za pomocą lupy można odczytać nazwiska ówczesnych przedsiębiorców. Tuż nad narożnymi drzwiami wisiał szyld „Carl Eichler”, a poniżej m.in. „Bauklempnerei” (blacharstwo), „Haus u. Küchengeräte” (artykuły gospodarstwa domowego), „Eisenwaren” (artykuły metalowe). W witrynie okiennej również widniało nazwisko „Carl Eichler”, zaś nad kolejnymi drzwiami – „Max Bautz”. Ujęcie prywatne z 1916 r.

3

Zdjęcie nr 4. Jasna elewacja kamienicy nr 4 właściwie podkreślała piękno budynku, ale ucierpiała nieco poprzez powojenne ingerencje w elewację kondygnacji parterowej. Ujęcie prywatne z 1908 r. (oryginał fotografii kosztuje 27 euro).

4

Zdjęcie nr 5. Kamienica nr 5 oraz godna podziwu elegancja epoki. Panowie stojący na balkonach, a uwiecznieni na tym zdjęciu, ubrani byli w garnitury zapięte pod same szyje. Kobietom również nie brakowało szyku. Ujęcie prywatne z 1924 r.

5

Crossener Straße - Rondo Solidarności i ul. 1 Maja

Zdjęcie nr 6. Plac przed dawną fabryką jedwabiu nazywano wprawdzie (nieoficjalnie) Victoria-Platz, jednak zabytkowy budynek miał przydzielony adres: Crossener Straße 1. Można więc pokusić się o stwierdzenie, że okolice dzisiejszego Ronda Solidarności to historyczny początek ul. 1 Maja. Według dzisiejszej numeracji pierwszy budynkiem tej ulicy jest dopiero siedziba Słubickiego Miejskiego Ośrodka Kultury. Ujęcie z ok. 1900 r.

6

Zdjęcie nr 7. Pod adresem Crossener Straße 1a w miejscu dzisiejszego Collegium Polonicum wznosiła się okazała kamienica, określana mianem „Victoria-Apotheke”. W narożu budynku było bowiem wejście do apteki, a nad nim – figura Wiktorii, rzymskiej bogini zwycięstwa i chwały. Ujęcie z okresu rządów narodowych socjalistów. Na balkonach ostatniej kondygnacji widoczne flagi ze swastyką.

7

Zdjęcie nr 8. Collegium Polonicum to również miejsce, gdzie wznosiła się gospoda „Pod Złotym Lwem” (Goldener Löwe), szczycąca się tradycjami od 1601 r. i która to dała nazwę pobliskiej Lwiej Wyspie (Löweninsel). Właścicielem restauracji był Otto Richter. Na parterze rozstawione były stoliki, na piętrze znajdowała się sala taneczna, a w ogrodzie – tory do gry w kręgle.

8

Zdjęcie nr 9. Mieszkalna część nieistniejącej już kamienicy przy Crossener Straße 1a.

9

Zdjęcie nr 10. Nieistniejąca już kamienica nr 2 wraz z restauracją, której właścicielem był Walter Dahley. Między oknami parteru widoczne ciemne reklamy browaru Schultheiss, zaś nad wejściem – reklama firmy spedycyjnej Eugena Schwietzke z ledwo dostrzegalnym dopiskiem „vormals”, czyli dawniej.

10

Zdjęcie nr 11. Kamienica nr 2 na rogu z Roßstraße, czyli miejsce, w którym ul. 1 Maja zbiegała się z ul. Mickiewicza. Połączenie tych ciągów komunikacyjnych zostało zlikwidowano wraz z budową Collegium Polonicum i to mimo strategicznego położenia. To właśnie tu do 1895 r. kończył się stary most na Odrze. Ujęcie z ok. 1930 r.

11

Zdjęcie nr 12. I jeszcze drobna ciekawostka jako mały dodatek do tematu historycznych kamienic przy moście... Nieistniejąca już kamienica przy Crossener Straße 26a, przy z biegu Kunersdorfer Straße. Dzisiaj to skrzyżowanie ul. 1 Maja i ul. Wrocławskiej. Swój lokal miał tu restaurator Oskar Kleist. Ujęcie z 1908 r.

12

Chrońmy więc to, co nam jeszcze pozostało! Póki czas...
 

Chcesz dodać komentarz do artykułu? Zaloguj się lub zarejestruj swoje konto na portalu.

Reklama

Informacje o autorze

Roland Semik - rocznik 1984, z wykształcenia prawnik z zakresu prawa polskiego i niemieckiego; z zamiłowania historyk, regionalista i dziennikarz obywatelski.
roland_semikKontakt: [email protected]

Najchętniej czytane

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama